مژه‌ها هم مثل موی سر چرخهٔ رشد دارند و طول نهایی‌شان تا حد زیادی ژنتیکی است. اما بخش بزرگی از کوتاه و کم‌پشت دیده شدن مژه‌ها، نتیجهٔ شکستن و ریزش است نه کمبود رشد. ده ترفند زیر عمدتاً روی همین نقطه کار می‌کنند: نگه‌داشتن مژه‌هایی که دارید.
۱. استفاده از روغن کرچک
روغن کرچک محبوب‌ترین راهکار خانگی برای مژه است. واقع‌بینانه باید گفت شواهد علمی محکمی که نشان دهد کرچک مژه را «بلندتر» می‌کند وجود ندارد؛ اما به‌عنوان یک نرم‌کننده عمل می‌کند، تار مژه را انعطاف‌پذیرتر نگه می‌دارد و همین شکستگی را کم می‌کند. شب‌ها مقدار بسیار کمی را با برس تمیز روی خط مژه بکشید و از تماس با داخل چشم پرهیز کنید.
۲. تقویت با ویتامین E
ویتامین E خاصیت آنتی‌اکسیدانی و مرطوب‌کنندگی دارد و اغلب در سرم‌های مژه استفاده می‌شود. می‌توانید محتوای یک کپسول ویتامین E را با روغن کرچک ترکیب کنید. نکتهٔ مهم: ناحیهٔ دور چشم حساس است، پس قبل از استفادهٔ منظم، مقدار کمی را روی پوست پشت گوش تست کنید و ۲۴ ساعت صبر کنید.
۳. ریمل با مواد تقویتی
برخی ریمل‌ها حاوی پانتنول، کراتین یا پپتید هستند که تار مژه را پوشش می‌دهند و شکنندگی را کاهش می‌دهند. این‌ها مژه را نمی‌رویانند، اما نسبت به ریمل‌های خشک‌کننده که مژه را ترد می‌کنند، انتخاب بهتری‌اند. اگر مژه‌های شما زود می‌شکنند، فرمول‌های کرمی را به فرمول‌های خیلی ضدآب ترجیح دهید. مجموعهٔ ریمل‌های پاما شاپ را ببینید.
۴. استفادهٔ صحیح از فرمژه
فرمژه اگر درست استفاده نشود، بیشترین آسیب را به مژه می‌زند. سه قانون ساده: همیشه قبل از ریمل استفاده کنید نه بعد (فشار روی مژهٔ ریمل‌خورده باعث شکستن می‌شود)، فشار را ملایم و چندمرحله‌ای بدهید نه یک فشار محکم، و پد لاستیکی فرمژه را هر دو تا سه ماه عوض کنید چون سفت و لبه‌دار می‌شود.
۵. پرهیز از خواب با آرایش
خوابیدن با ریمل یعنی هشت ساعت فشار و اصطکاک روی مژه‌های خشک‌شده؛ نتیجه‌اش ریزش است. پاک‌کننده را با پد روی چشم بستهٔ خود بگذارید و ۲۰ تا ۳۰ ثانیه صبر کنید تا ریمل نرم شود، بعد آرام به سمت پایین بکشید. مالیدن و فشار دادن، شایع‌ترین علت ریزش مژه در روتین شبانه است.
۶. ماساژ پلک
ماساژ ملایم خط مژه با نوک انگشت، گردش خون موضعی را بهتر می‌کند و به توزیع روغن‌های طبیعی کمک می‌کند. سی ثانیه در هر شب کافی است. این کار معجزه نمی‌کند، اما بخشی از یک روتین منظم است و هزینه‌ای هم ندارد.
۷. رژیم غذایی سرشار از پروتئین
مژه از کراتین ساخته می‌شود و کراتین یک پروتئین است. کمبود پروتئین، آهن یا بیوتین می‌تواند در کیفیت مو و مژه اثر بگذارد. تخم‌مرغ، حبوبات، ماهی و مغزها منابع خوبی هستند. توجه کنید مکمل فقط وقتی معنا دارد که واقعاً کمبودی وجود داشته باشد؛ برای تشخیص آن باید با پزشک مشورت کنید، نه با اینترنت.
۸. استفاده از برس تمیز مژه
شانه کردن مژه‌ها با برس تمیز، گره‌ها را باز می‌کند و از چسبیدن تارها به هم جلوگیری می‌کند. برس را هر چند هفته با آب گرم و شامپوی ملایم بشویید و کاملاً خشک کنید. برس آلوده، باکتری را مستقیم به خط مژه منتقل می‌کند و می‌تواند باعث التهاب پلک شود.
۹. فاصله بین ریمل زدن‌ها
استفادهٔ روزانه از ریمل‌های ضدآب، مژه را خشک و شکننده می‌کند چون پاک کردنشان به اصطکاک بیشتری نیاز دارد. هفته‌ای یک یا دو روز مژه را بدون آرایش بگذارید. ریمل باز شده را هم بعد از سه تا شش ماه دور بیندازید؛ بعد از آن هم خشک می‌شود و هم محل رشد باکتری است.
۱۰. سرم تقویتی مژه
سرم‌های مژه دو دستهٔ کاملاً متفاوت‌اند: سرم‌های آرایشی که با پپتید و پانتنول مژه را مرطوب و مقاوم‌تر می‌کنند، و سرم‌های حاوی مشتقات پروستاگلاندین که اثر واقعی بر رشد دارند اما عوارضی مثل تیرگی پلک یا تغییر رنگ عنبیه گزارش شده و باید زیر نظر پزشک استفاده شوند. اگر سراغ سرم می‌روید، بدانید کدام دسته را می‌خرید. سایر محصولات آرایش چشم را هم ببینید.
چه انتظاری داشته باشیم؟
چرخهٔ کامل رشد مژه بین یک تا سه ماه طول می‌کشد. یعنی هر تغییری در روتین، حداقل شش تا هشت هفته زمان می‌خواهد تا نتیجه‌اش دیده شود. اگر ریزش مژه ناگهانی، یک‌طرفه یا همراه با قرمزی و خارش شدید بود، این یک مسئلهٔ پوستی است و باید به پزشک مراجعه کنید، نه به روتین آرایشی.
